Nieuws vanuit Rwanda

Een feest, een heel groot feest wordt het. Want één dag op het jaar verdienen ze het om nog eens extra in het zonnetje te worden gezet. 3 december, De Internationale Dag voor Personen met een Handicap

PHOS gaat op 3 december langs bij een resem ministers om aandacht te vragen voor personen met een handicap waar ook ter wereld. Handtekeningen van sympathisanten en tekeningen van kinderen uit het Zuiden zullen de schreeuw om aandacht tot op een hoger niveau brengen. Wij hier in Rwanda, duimen mee voor een goede afloop.
Een week later vieren we zelf feest. Elk kind met een handicap uit de buurt van Kamonyi is samen met zijn familie van harte uitgenodigd om mee te feesten. Ter voorbereiding helpt iedereen met het verzamelen van bonen en sorghum om er ook een eetfestijn van te kunnen maken.

Dat de kinderen het verdienen om in de bloemetjes te worden gezet, is duidelijk. Op de drie maanden dat ik hier ben, heb ik al heel wat kinderen grote stappen zien zetten. Letterlijk en figuurlijk. Mijn hart liep over van blijdschap toen ik Elias plots zag wandelen. Negen jaar is hij, maar bij mijn aankomst kon hij zich slechts met behulp van houten krukken voortbewegen. Stilletjes aan durfde hij één kruk te laten staan om met de ander al schuifelend verder te lopen. Aangemoedigd door zijn mama probeerde hij het op een dag zelfs eens zonder krukken. Minstens vijf meter bedroeg de afstand tussen hem en mij toen ik vorige week het CEFAPEK centrum in Kamonyi binnenstapte. Elias kwam naar me toe gelopen, de armen wijd open en een glimlach tot achter zijn oren. Hij liep! De blijdschap en trots van Elias, zijn mama en de opvoeders hebben me ontroerd. Hun levenslust en doorzettingsvermogen verdienen een pluim. Naast hen, verdienen ook vele anderen een groot applaus: Sévérine die rechtop kan staan, Roseline die met gebaren communiceert, Pascal die leert schrijven, Michel die naar de kleuterklas gaat. Amashi (applaus)!!!

Meer verhalen van onze stagiares in Rwanda