Armoede, honger en handicap beïnvloeden en versterken elkaar. Armoede omvat echter niet enkel de basisnoden zoals voedsel, huisvesting en inkomen. Armoede betekent ook een gebrek aan politieke, sociale, culturele, legale en economische opportuniteiten.

• Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) leeft 10 % van de wereldbevolking in extreme armoede
• De Wereldbank (WB) schat dat 20 % van de personen die in extreme armoede leven een vorm van fysieke beperking heeft.
• Van de geschatte 650 miljoen personen met een handicap wereldwijd, leeft 70 % in ontwikkelingslanden.
• De Verenigde Naties (VN) stelt dat 82 % onder hen beneden de armoedegrens leeft.
• De Wereldhandelsorganisatie (WHO) schat dat de werkloosheid in ontwikkelingslanden bij personen met een handicap tussen de 80 en 90 % ligt.

Armoede en honger veroorzaken handicap

Handicap veroorzaakt armoede en honger

Enerzijds krijgen personen met een handicap af te rekenen met een beperkte fysieke toegankelijkheid. Moeilijk begaanbare wegen, de onaangepaste infrastructuur van gebouwen en bepaalde werkactiviteiten vormen barrières in het volgen van een opleiding, het zoeken naar werk en het verzorgen van de handicap. Deze barrières werken het sociale isolement in de hand.

Anderzijds kampen zij ook met de sociaal beperkte toegankelijkheid. Mensen met een handicap krijgen immers vaak de stempel als passief en hulpbehoevend opgedrukt. Men kent hen geen actieve rol toe in de ontwikkeling van de samenleving. Hierdoor ontkent men hun economische, sociale en politieke rechten.

Zo worden personen met een handicap vaak uitgesloten van de algemene ontwikkelingsprogramma’s. Ze zijn niet geïnformeerd of ze worden niet geselecteerd om deel te nemen aan deze programma’s. Zo krijgen deze mensen ook minder toegang tot de microkredietprogramma’s omdat hun handicap wordt beschouwd als een te groot risico voor het opstarten van een onderneming. Armoede wordt op die manier bestendigd.