De link tussen gendergelijkheid en vrouwen met een handicap

• 70 % van de extreem armen zijn vrouwen.
• Slechts 1 % van vrouwen met een handicap in ontwikkelingslanden kan lezen en schrijven.

Vrouwen met een handicap worden dikwijls het slachtoffer van dubbele discriminatie: omwille van hun handicap en als vrouw ervaren zij exclusie. Zo hebben vrouwen met een handicap een beperktere toegang tot het onderwijs, ze zoeken en ontvangen minder medische hulp in vergelijking met mannen met eenzelfde handicap, ze beschikken minder over jobzekerheid, ze zijn ondervertegenwoordigd op het politieke niveau, ze vinden moeilijker een geschikte huwelijkspartner, enz.

In het Zuiden behoort het opvoeden van kinderen en de huishoudelijke taken vaak tot de essentie van het ‘vrouw-zijn’. Voor vrouwen met een handicap is dit niet vanzelfsprekend. Deze vrouwen hebben ook recht op seksualiteitsbeleving en familieplanning. Vooral voor vrouwen met een verstandelijke handicap is dit vaak een taboe. Vrouwen met een handicap worden vaak gedwongen gesteriliseerd. De infantilisering van personen met een handicap, denkbeelden over zuivere genen en biologisch determinisme ontnemen personen met een handicap vaak van seksuele en voortplantingsrechten.

Uit cijfermateriaal blijkt dat deze vrouwen eveneens erg kwetsbaar zijn voor fysiek, seksueel en psychisch misbruik. Er is veelal minder tussenkomst van de politie, er is slechts een beperkte wettelijke bescherming en vele staten beschikken niet over een adequate rapportering inzake de rechten van vrouwen met een handicap.

Beleidsactoren en organisaties uit de civiele maatschappij moeten zich bewust zijn van de kwetsbaarheid van vrouwen met een handicap. De inclusie van handicap in het ontwikkelingsbeleid en de gecreëerde initiatieven moet daarom hand in hand gaan met de inclusie van gender.