• Jaarlijks sterven zo’n 10,8 miljoen kinderen, jonger dan 5 jaar. 99% van de kindersterfte gebeurt in ontwikkelingslanden.
• Kindersterfte bij kinderen met een handicap jonger dan 5 jaar kan tot 80 % oplopen, zelfs in die landen waar kindersterfte minder dan 20% bedraagt.

De hoge kindersterfte is veelal te wijten aan ziektes of factoren die makkelijk voorkomen of genezen kunnen worden, zoals diarree, mazelen, ondervoeding, longontsteking en malaria. De vermindering van kindersterfte moet ook van toepassing zijn op kinderen met een handicap omdat deze vaak een groter risico lopen.

Kinderen met een handicap hebben meer nood aan verzorging. Voor vele families in het Zuiden betekent het opvolgen en verzorgen van de handicap van een kind een zware kost en tijdsinvestering. Omwille van de schaarse middelen ontvangen kinderen met een handicap vaak niet de essentiële medische verzorging waar ze nood aan hebben. Factoren zoals geen toegang tot proper water, geen sanitaire voorzieningen en geen evenwichtige voeding kunnen een extra negatieve invloed hebben op de handicap. Kinderen met een handicap in het Zuiden zijn bijvoorbeeld vaker het slachtoffer van ondervoeding, een gekende oorzaak van handicap en kindersterfte. Voorts is er ook soms sprake van stigmatisering van de handicap, zelfs binnen de eigen familie. In sommige samenlevingen worden baby’s met een handicap vermoord of worden ze genegeerd en verstopt door de familie. Hierdoor krijgen ze geen gepaste gezondheidszorg en ontwikkelingskansen.

Het verminderen van sterfte bij kinderen met een handicap vereist een multidisciplinaire aanpak. Terecht stelt het bovenstaande verdragsartikel dat personen met een handicap gelijkwaardige gezondheidsrechten hebben als personen zonder handicap. Tegelijkertijd moet er echter ook oog zijn voor de bijzondere noden die een handicap met zich kan meebrengen.